De brandgang (1)

 Aangezien ik de achtertuin groener ging maken, had ik er een hoop stenen uitgehaald en deze opgestapeld achter de schuur, in de zogenaamde "brandgang", maar waar toch best een leuk stukje grond was om nog iets van te maken. Bloemen? Planten? Een moestuintje? Een schattig schapenhekje eromheen? De ideeën gingen bij de bezichtiging al door mijn hoofd. Bij de sleuteloverdracht werd me gezegd dat ik ermee mocht doen wat ik wilde. Gezien ik eerst genoeg andere dingen aan te pakken had, had dit niet mijn prioriteit. Mijn buren hadden hun stuk wél bij hun achteruin betrokken door er een schutting te plaatsen. Dit moet toch allang bij de woningbouw duidelijk zijn geweest. Toen ik een jaar later met een woonconsulent bij mij thuis aan de keukentafel zat om e.e.a. aan slechte communicatie, de mankementen en overlast te bespreken, sprak de woonconsulent de woorden 'Ah ik zie dat de buren zich dat eigen hebben gemaakt', met afkeuring in zijn stem. Het leek dus niet te mogen deze grond te gebruiken voor eigen plezier, naar eigen inzicht. Al ligt het er maar, en kun je er maar beter iets moois van maken. Lijkt mij. Tevens als meerdere buren dat ook allang doen en er bij de sleuteloverdracht is gezegd dat ik er ook mee mocht doen wat ik wilde. 

Ook was er onduidelijkheid of je dat stuk nu zelf moest bijhouden (grasmaaien) omdat het bij je huis hoorde (en je het dus mag gebruiken) , of dat de woningbouw dit op zich nam (gezien het niet van mij is). Diverse mensen bij de betreffende woningbouw spreken zichzelf consequent  tegen  wat betreft deze zaken. Ik denk dat ze er zelf nooit over hebben nagedacht. Als het gras te hoog werd, maaide ik het dan ook maar. Uit goed fatsoen. Plek om het gras netjes weg te gooien had ik door de heermoesplaag niet, en na al die tijd nog steeds geen antwoord op mijn vraag gekregen, dus dan maar niet fatsoenlijk.

Toen mijn achtertuin en voortuin een stuk waren opgeknapt, wilde ik een begin maken met het leuker maken van dat stukje grond achter mijn schuur. Te beginnen met een border met planten en zomerbloemen. Dat geeft toch iedereen die er langsloopt een beter gevoel? En het is goed voor het milieu. Wat kan daar op tegen zijn? Om die reden had ik ook de uit de achtertuin gehaalde stenen bewaard en die stonden al twee jaar daar opgestapeld zonder dat er een haan naar kraaide. 

Om een begin te maken met de border gooide ik de stenen die op die plek stonden for the time being in het midden. Ik moest een border graven, aanvullen met grond, en een borderrand maken met die betreffende stenen. Mooi hergebruik. En een eventuele toekomstige huurder zonder groene vingers zou diezelfde stenen weer terug in de achtertuin kunnen leggen. Ik hield overal rekening mee. De grond was nogal hard, dus dat graven ging niet in een dag. Terwijl dit proces aan de gang was, besloot opeens de woningbouw een maaiploeg langs te sturen om de brandgang eens te maaien. Voor het eerst. Ik wachtte thuis op een monteur dus ik kon niet weg. De bel ging. Het was een buurvrouw: 'Ze halen je stenen weg! , die wist wat mijn plannen ermee waren. WTF?!? Nee, dat was niet de bedoeling, verzekerde ik. En ik kon juist op dat moment mijn huis niet uit. Ze ging terug naar de maaiploeg en probeerde deze bij hoog en laag te overuigen de stenen te laten liggen, kennisgevend van mijn plannen. Ze waren echter onverbiddelijk: de stenen gingen mee. Het aftandse oppottafeltje dat er stond te wachten tot het naar de stort kon, hadden ze wél laten staan met hun zogenaamde opruimdrift. 

Verbolgen als ik was stopte ik met mijn goede plannen en zakken vol grond en bloemzaad. Wachtend op reactie, die weer eens niet kwam.