Graag gedaan, hoor

 Goed, de voortuin trof ik dus onverwacht leeg aan. Het hek was weg, het grind, de planten, en wat objecten die ik minder belangrijk vond. Ik vond het fijn dat ik even niet veel omkijken zou hebben aan de tuin, maar mijn smaak was het niet. Ook al was ik niet blij met deze onverwachte gang van zaken, had ik nu in elk geval een blank canvas om de voortuin zo aan te leggen zoals ik dat wilde. De sleuteloverdracht, en tevens de dag dat ik de tuin leeg aantrof, was in maart. Het was koud. Er groeide derhalve niks, geen onkruid, niks.

Een paar maanden later werd het warmer en begon het onkruid te groeien op dit blanke canvas. En niet zo maar gewoon onkruid. Er bleek een heuse heermoesplaag aan de hand te zijn. Een kruidje met veel gezondheidsvoordelen, maar ook iets waar je geen plaag van wilt hebben in je tuin. Het staat naast de japanse duizendknoop en zevenblad in de top 3 van meest invasieve onkruiden.

Het groeide als kool. De hele zomer heb ik steeds tot bijna een meter diep gegraven om het wortelstelsel kapot te krijgen. Mensen verklaarden me voor gek. "Gooi er gewoon tegels in." Eh, hell no. Bovendien moest ook de grond luchten en normaliseren na zoveel jaren bedekt te zijn geweest onder grind en wellicht anti-worteldoek. Deze grond was absoluut niet vruchtbaar. Dat merkte ik ook als ik toch probeerde er iets te laten groeien, het meestal stierf in no time af. Langzaam verving ik de grond voor goede grond en voerde ik slechte grond tezamen met zoveel mogelijk heermoes en heermoeswortels af. Goed bezig zou je denken. Dat is iemand aan wie je je huis wilt verhuren. Nee, hier niet. Ik zat met mijn handen in het haar over de grote hoeveelheid onkruid en dat die niet in de gft-kliko paste die slechts eens in de twee weken geleegd werd. Dat systeem kon niet tegen de groei van de heermoes op. Ik mailde de woningbouw om advies over deze kwestie. Wederom geen sjoege. De hele zomer geen woord. Zat ik hier met volle extra vuilnisbakken en vuilniszakken omdat ik niet wist waar ik het laten moest. (Later blijkt dat de plaatselijke bevolking alles gewoon in de sloot pleurt. Misschien verwachtten ze dat ook van mij. Maar ik doe graag dingen netjes.)

Het werd duidelijk dat de heermoes wegkrijgen een utopie was. Ik schakelde een hulpverlener in. Zij opperde dat ze misschien vrijwilligers op kon trommelen om de bovenste laag af te graven met een graafmachientje. Dit duurde en duurde. Tot ik hoorde dat dit niet doorging. Mijn lijf was helemaal kapot gewerkt van maandenlang gegraaf. En met de hoop op de graafmachine had ik enkele weken even niks meer gedaan om mijn lijf de broodnodige rust te gunnen. Mijn tuin was vervolgens een en al heermoes. Ja, dat nam een nare buur aan om een klacht in te dienen. Want mijn onkruid waaide naar zijn tuin (ja zo werkt onkruid nu eenmaal... het mijne komt ook van andere buren en de oorsprong ligt in het land waar we aan grenzen) Ik huurde een paar goede maar dure tuinmannen in die alles in no time weer netjes hadden. Maar na een week stond het alweer vol en sindsdien sta ik wekelijks te schoffelen. In de tussentijd kreeg ik wel een reactie van de woningbouw. Mijn voortuin zou er tijdens de sleuteloverdracht netjes hebben bijgestaan. En een antwoord op mijn vraag waar ik al dit onkruid laten moest had ik nog steeds niet. Probeer je de dingen netjes en goed te doen. Stank voor dank.

Fotos van de voortuin zoals hij was bij de bezichtiging plaats ik wegens privacy niet. Maar op die foto's is duidelijk een aangelegde tuin te zien met een hek, planten en grind.

Inmiddels staan er behoorlijk wat planten, die steeds meer groeien, en moet er nog wat bijkomen om het echt mooi op te vullen. Het begin is er en de boel groeit goed. Af is het nog niet, maar het is vele malen beter. Maar vraag ik me tegelijk ook af waarom ik de moeite heb gedaan als mensen zo slecht zijn dat ze consequent de waarheid verloochenen, tegen iemand die er overduidelijk wat van wil maken.

En tot op de dag van vandaag wordt er niet over deze mistanden gesproken, laat staan ingegaan op de bewijzen die ik hier heb. Als ik zeg een gesprek te willen over de onrechtvaardigheden die me hier zijn aangedaan (behalve het huis en tuin, nog veel meer) , haken ze af. Niet eens een "nee", ik word zoals altijd doodgezwegen en genegeerd.

Ruim een maand keek ik uit op het leegstaande huis aan de overkant waar sinds het vertrek van de bewoners een maand lang is gewerkt. Een dixie in de voortuin. In dat leegstaande huis zal alles er als nieuw uitzien. En de voortuin is daadwerkelijk netjes. Ik mag er geen aanspraak op doen van de woningbouw. Ik kreeg wel een brief van 27 euro huurverhoging.