huurperikelen

 Aangezien ik de achtertuin groener ging maken, had ik er een hoop stenen uitgehaald en deze opgestapeld achter de schuur, in de zogenaamde "brandgang", maar waar toch best een leuk stukje grond was om nog iets van te maken. Bloemen? Planten? Een moestuintje? Een schattig schapenhekje eromheen? De ideeën gingen bij de bezichtiging al door mijn hoofd. Bij de sleuteloverdracht werd me gezegd dat ik ermee mocht doen wat ik wilde. Gezien ik eerst genoeg andere dingen aan te pakken had, had dit niet mijn prioriteit. Mijn buren hadden hun stuk wél bij hun achteruin betrokken door er een schutting te plaatsen. Dit moet toch allang bij de woningbouw duidelijk zijn geweest. Toen ik een jaar later met een woonconsulent bij mij thuis aan de keukentafel zat om e.e.a. aan slechte communicatie, de mankementen en overlast te bespreken, sprak de woonconsulent de woorden 'Ah ik zie dat de buren zich dat eigen hebben gemaakt', met afkeuring in zijn stem. Het leek dus niet te mogen deze...

 En terwijl ik bezig was met de voortuin en alle perikelen van de heermoesplaag een niet-meewerkende woningcoorporatie, was ik allang begonnen met de achtertuin. Deze was namelijk één en al steen. Er groeide nog geen grasspriet. Ik haalde meer stenen eruit, verbeterde de grond, plantte een berk, en heel veel planten. Een metamorfose in een jaar. Opeens kreeg ik wél vogels, vlinders en bijen op bezoek. Wat een slechte huurder ben ik toch. Bij de sleuteloverdracht Nogal deprimerend En nog geen twee jaar later: 

  Goed, de voortuin trof ik dus onverwacht leeg aan. Het hek was weg, het grind, de planten, en wat objecten die ik minder belangrijk vond. Ik vond het fijn dat ik even niet veel omkijken zou hebben aan de tuin, maar mijn smaak was het niet. Ook al was ik niet blij met deze onverwachte gang van zaken, had ik nu in elk geval een blank canvas om de voortuin zo aan te leggen zoals ik dat wilde. De sleuteloverdracht, en tevens de dag dat ik de tuin leeg aantrof, was in maart. Het was koud. Er groeide derhalve niks, geen onkruid, niks. Een paar maanden later werd het warmer en begon het onkruid te groeien op dit blanke canvas. En niet zo maar gewoon onkruid. Er bleek een heuse heermoesplaag aan de hand te zijn. Een kruidje met veel gezondheidsvoordelen, maar ook iets waar je geen plaag van wilt hebben in je tuin. Het staat naast de japanse duizendknoop en zevenblad in de top 3 van meest invasieve onkruiden. Het groeide als kool. De hele zomer heb ik steeds tot bijna een meter diep geg...

  Behalve al die smerigheid waar ik in terechtkwam, bleek in de eerste dagen ook dat de vorige bewoners niet eerlijk waren geweest over alles wat ze zelf aan het huis verbouwd hadden en toegevoegd hadden en in wat voor belabberde staat dit allemaal was, en wat ik dan voor een bedrag kon overnemen. Gezien ik nagenoeg geen cent had leek me dat een goed idee, had ik in ieder geval alles alvast netjes erbij staan, voor een kleiner bedrag. Op het oog leek alles me netjes. De realiteit was echter anders, hoewel ze het deden voorkomen alsof ik in een weelde van luxe terechtkwam. Het betrof een ouder stel dat betrouwbaar overkwam. En ik ben niet het type dat brutaal alles gaat controleren. Toen ik de maand erop de sleuteloverdracht had, bleek de aangelegde tuin veranderd in een zandbak. Alles hadden ze verkocht. De koelkast werkte niet. Er bleek een gaspit niet te werken. De keukenkastjes waren van binnen toch wel versleten. De zogenaamd nieuwe trapbekleding liet los in de hoeken. Bij eve...

Mijn eerste dag in mijn nieuwe huis. Natuurlijk ga je even schoonmaken voor je de verhuisdozen uitpakt. Maar dat je zo'n rampzaligheid aantreft, verwacht je niet. Ik had het huis schoongemaakt, en de belangrijkste dingen uitgepakt. Toen ik in bed lag kon ik de slaap niet vatten door een vreemde stank die door het huis hing. Een doordringende lucht die niet te ontkennen viel. Ik ging mijn bed uit, kon niks vinden, en probeerde de slaap alsnog te vatten. Wat wás dit? Nooit had ik zoiets geroken. De volgende ochtend ging ik op speurtocht. Uiteindelijk vond ik het euvel; de stank kwam door vieze plastic schuifdingetjes die in de koelkast op de planken zitten, en in de rubbers van de koelkast. Ik had de koelkast uiteraard "gewoon" schoongemaakt, maar dit er niet allemaal afgehaald. Ik ben er de hele dag mee bezig geweest om dit schoon te krijgen. De viezigheid die zich er in had verzameld was gewoon brokkelig geworden. Ik denk niet dat er ooit een doekje overheen is gehaald.  ...